هابیل

 
 
نویسنده : امین نورمحمدی - ساعت ٩:۱۱ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٢ فروردین ۱۳۸۳
 

سلام

 

او را می شناسی؟ همان را می گویم که وجودت مدیون اوست .

 

 

او بیمار است . او در رنج است .او از ثمره های وجودش در رنج

 

 

است .

 

من میدانم .  او هیچ نمی گوید اما از نگاهش قلبش را می توان

 

 

 خواند . چشمانش رازدار خوبی نیست .

 

 

 

هیچ کار از من برنمی آید .

 

 

 او به شما دلبسته است .

 

 

قدرش را بدانید .

 

 

 بیشتر قدرش را بدانید .

 

 

قلبش شیشه است اگر بشکند

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ... شناختیش ؟ مادرت را می گویم .


 
comment نظرات ()