هابیل

 
 
نویسنده : امین نورمحمدی - ساعت ٦:۳٦ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۳ فروردین ۱۳۸۳
 

چت میکنم پس هستم

به سرعت خود رو به خونه میرسونی ، مبادا که دیر بشه. وارد اتاق میشی ،هنوز لباس رو از تنت در نیاوردی که کامپیوتر رو روشن می کنی . icon اینترنت رو می زنی و از خدا می خواهی که account تو  تموم نشده باشه ،وارد نت می شی چراغش روشنه ، یه نفس راحت میکشی و سلام میدی....

    این فرایندی است که خیلی از ما داریم طی می کنیم ، به اون عادت کردیم .جزئی از اجزائ متشکله ((روزان دراز بی کسی )) ما شده ، در ما حل شده ، در واقع در ما حلول کرده است.

   پدیده چت دیر بازی نیست که متداول گردیده ولی با اقبال عمومی بی نظیری روبرو بوده و نگاهی کوتاه به اتاقهای چت yahoo موید این نکته و تصدیقی بر توجه خاص ایرانیان به این امر است.

   در جامعای طبقه بندی شده و مادی گرایانه چون ایران که جایگاه و منزلت هر کس تنها بر اساس ظواهر او مشخص می گردد و آنکه متمول است لزوما با شخصیت شمرده می گردد و ظاهر بینی فرهنگ شده است .هر نقابی که حجابی گردد بر کمبود ها و کاستی ها از طرف جمع مغتنم شمرده می گردد و به آن پناه که نه، هجوم می بریم.

                                                                    ***

در چت تو دیگر انسانی حقوقی با نام و ظاهر اصلیت نیستی .می توانی هرچه خواهی همان شوی .به آرزوهای دست نیافتنیت جامه عمل پوشانی و همکلام دیگران ، دیگرانی که به دلیل خود کوچک بینی کاذب آنان را بزرگ و دست نیافتنی می دانی گردی.

در چت تبدیل به iconو textمی شوی .به همذات پنداری جمعی می رسی . و همه یکی می شوند .به دنبال a s l می گردی .خصوصیاتی که در همه یکسان است و تمایز ی را نشان نتواند داد .دنیایی که در آن می توانی متمول ، زیبا یا حتی از جنس مخالف شوی .می توانی موجود شوی .قابل توجه ،احترام و محبوب گردی. در یک کلام آنچه نیستی آن شوی .

  برای فرار از واقعیت ، فرار از آنچه هستیم _در واقع فرار از آنچه به عنوان یک جوان بر ما تحمیل شده _ به دنیایی پناه می بریم که می توانیم در آزادانه با هم بخندیم ،گریه کنیم  ،حتی همدیگر را با فشار یک دکمه ببوسیم و حتی از آنچه شرم و حرمت می نامند بدون ترس و واهمه سخن برانیم.

   اما اگر جامعه ما ، جامعه ای بود آزاد و ما را آزاده پرورانده بود تا آنچه بر دل داریم بر زبان آوریم ، ایا باز هم دنیایی مجازی را hidepark  عقاید و آرا خود می نمودیم.


 
comment نظرات ()